O PIÓRKU I GRANICIE

Macie czasem takie wkurzające piórko w gardle?

Uaktywnia się ono zazwyczaj w najbardziej nieodpowiedniej chwili:

a) kiedy próbujecie się zarejestrować dzwoniąc do lekarza

b) czytacie dziecku bajkę

c) (najgorsze) śpicie, bo jest środek nocy. 

W tych właśnie momentach piórko robi ping i zaczyna was gilać. Dostajecie ataku kaszlu, którego nie idzie powstrzymać. 

Masakra. 

Najgorzej jest w nocy, bo nie idzie spać.

Lecicie więc do kuchni, otwieracie pseudoaptekę, ze zdziwieniem odkrywacie, że syropy dla dorosłych są sporo przeterminowane... więc patrzycie, co tam dziecku zostało. Dexa Pico, również przeterminowane, ale tylko miesiąc. Bierzecie dwa łyki z gwinta, jako dawkę dla dorosłego i idziecie spać. Piórko jeszcze chwilę Was wkurza, ale o dziwo, syrop dla dziecka pomaga. Aż do rana, kiedy piórko zaczyna swoją kolejną zabawę.

A nie. Przepraszam. Zanim polecicie do kuchni, zrywacie się wkurzeni z łóżka, po czym szepczecie złowieszcze osz, kurwa, a następnie chyba mnie porąbało, bo przypominacie sobie, że macie plecy, ręce i nogi, które przez cały dzień walczyły z granitem.

A było to tak:

Wczorajszego dnia, kiedy to odpaliłam kompa, coby nowy, głupiutki post spłodzić, zwyczajem mym starym najpierw poczytałam co u innych* i gdy się dowiedziałam, to ochota na głupiutki post poszła się paść, a myśli skupić nie mogłam na niczym. No więc uznałam, że jest to dobry dzień, żeby się zmęczyć. Przerzuciłam więc jakieś dwie tony kostki granitowej. S.A.M.A. 

Pamiętacie jak wiosną układałam bruk?

No więc znudziło mi się i postanowiłam go przerzucić w inną część ogrodu :]

Nie straszny był mi wiatr, mżawka, wiatr i wiatr, tylko dzielnie pracowałam... do ciemnej nocy. 

Gdy się kładłam wieczorem do łóżka poczułam, że to był nienajlepszy pomysł,a gdy się zerwałam przez piórko.... to już wiecie co nastąpiło. 

Teraz tak. 

Fajnie jest mieszkać na wsi. Naprawdę.

Na takiej wsi na obrzeżach miasta, z której macie kilka minut autem do centrum. Gdzie możecie sobie latać dookoła domu w piżamie, w wałkach na głowie, a nawet w samym staniku... ale jest jedno ale.

Mam na koncie NIEOMAL przejechane:

- dwie sarenki

- zająca

- dwie wiewiórki

- kilka kur

- kota

- dwa pieski

I zastanawiam się, jak długo uda mi się jeszcze unikać takich wypadków?

* też tak macie, że najpierw czytacie inne blogi, dopiero na końcu zaglądacie do siebie?

PS. W przyszłym tygodniu przygotuję Wam post o sh, ale teraz już musze lecieć, bo wyjeżdżamy na weekend. Teściowo, przybywam! :)