O TYM, ŻE OWSZEM, CIĘŻKO MI SIĘ POZBIERAĆ I COŚ NAPISAĆ

A bo jak już się oderwę od nóżek, to trza wstawić pranie, tudzież je uprasować, tudzież zrobić śniadanie/obiad/kolację/coś na ząb, bo starszy potomek wszedł w etap mamoznowujestemgłodny - all day long...mnie po ciąży też zachcianki zostały, nie powiem, że nie.... i tak leci dzień za dniem.

A do tego wszystkiego co chwila jeszcze ktoś przyjeżdża zobaczyć nowego człowieka i siedzi całymi dniami. Ze szpitala nie zdążyłam wyjść, a już mi ojciec ognisko zapewnił, bo rodzina z Anglii przybyła ziemię przodków zobaczyć. Przemilczę może fakt, że niemal całą imprezę przesiedziałam w pokoju z przyssanym pacholęciem, ale M stwierdził, że mała strata, bo bardziej drętwego ogniska nasz ogródek nie oglądał nigdy. Drętwi jacyś Ci Anglicy, zupełnie jak reszta mojej rodziny ;)

Za to jak rodzeństwo M przyjechało to o nudzie być mowy nie mogło. Co za rozrywkowi ludzie matko jedyna, na trzeźwo ciężko to przyjąć. 

Żeby tak nasze rodziny połączyć i wyciągnąć średnią to byłoby akurat. 

Do tego ta temperaura za oknem

I moje niedospanie

Razem wszystko do kupy....no nie mogę się pozbierać.

Niemniej jednak nóżkom trzeba ksywę blogową wymyślić.

Mój obecny stan intelektualny wyklucza działalność w tym kierunku, więc czekam na Wasze propozycje. Nóżki są płci damskiej, żeby nie było. W domu raczej tak owocowo-warzywnie uderzamy do niej. Gutek na nią mówi "kiwulka" bo ma łebek jak kiwi, ja ją za to pomidorkiem zwę, bo jak zaczyna płakać to się robi cała czerwona no to samo mi się nasuwa. 

Poza tym co? Outlander próbuję dokończyć, zaczęłam jeszcze w dwupaku i teraz zostało mi kilka odcinków.

Widziały gały?

Burza idzie. Grzmi. Lecę kwiatki zdjąć z parapetu zanim mi je wiatr zwieje, bo po wyglądzie nieba w kierunku armagedonu to idzie.

Lecę.

Pa