O SZKOLNIAKU I AGREŚCIE

Można rzec, że Gutek wszedł w pierwszą klasę jak w masło.
Szkoła sama w sobie jest bardzo fajna, pani wychowawczyni z jajem, w sensie trzyma te dzieciaki w ryzach, ale jednocześnie umie zażartować z nimi odpowiednio. No i w ogóle super..... tylko, że wiecie co? Te sześciolatki..... ekhem
plosę pani, a cy mogę do kibelka kupkę?
plosę pani, zapnie mi pani spodnie?
plosę pani, a bo spódnica mi się obkręcowuje.
I w ten deseń.
Serio. Nikt mi nie wmówi, że nie ma różnicy. Nikt.
Ale zawsze możecie próbować :P

Gutek siedzi w ławce z Jankiem, synem mojej koleżanki z liceum. Fajnej koleżanki.
W ogóle okazało się, że mamy bardzo dużo znajomych, o czym nawet nie wiedziałam :)
Także bajka :)

Wyszło również z worka, że dyrektor tamtej fajnej i wypasionej szkoły, z której zrezygnowaliśmy, okazał się burakiem, bez grama kultury, chciał mi dogryźć na koniec, aczkolwiek chyba ja jemu bardziej dogryzłam i w ogóle bla, bla, ciśnienie mi się podnosi na samo wspomnienie. Tym bardziej się więc cieszymy, że odpuściliśmy sobię jego elitę ;)

No.
A oto Agrest:

Agrest mieszka po sąsiedzku, aczkolwiek jest królem ulicy, wszędzie czuje się panem, nikogo się nie boi i pójdzie za każdym. Za moim Gutkiem szczególnie.
I tak na przykład, ponieważ często mam otwarte drzwi frontowe do domu, a że żadne ogrodzenie kotu niestraszne, to taki oto widok nieraz zastaję:

Poza tym, w naszej drewutni domek urządziła sobie łasiczka. Agrest usilnie próbuje się jej pozbyć, aczkolwiek mu nie daję. Na razie, póki kot mały to nie wiem kto się kogo bardziej boi on jej, czy ona jego.

Tak czy siak, całe to towarzystwo, łącznie z Sonią (Murzynem), która wciąż u nas bywa będzie musiało pogodzić się z faktem, że za około dwa tygodnie pojawi się u nas piesek.
Nasz własny.
Niby my mieliśmy sobie wybrać, ale prawda taka, że to on wybrał nas. Po prostu podszedł i nie chciał odejść. W związku z tym czekamy jeszcze aż troszkę podrośnie i będzie nasz!
Iiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
doczekać się nie mogę. Taka kropa kochana :)

No, a tak w ogóle to zostałam mianowana głównym koordynatorem wielkiej powiatowej akcji. Siedzę więc w papierach, robię porządek po mojej poprzedniczce i w ogóle ledwo nadążam ze wszystkim. No ale co.... trza wziąć tyłek w troki i harować.
To pa!