FLORA cz II - czyli o płodzie rolnym

No więc na wstępie może oznajmię z wypiętą (acz wciąż skromną) piersią, że jestem z siebie dumna.

Jak na kompletną dupę wołową w dziedzinie ogrodnictwa, zebrałam tego roku całkiem spory plon.

Z pewną dozą nieufności (i niewielkim obłędem w oczach, wszak nie lubię czegoś nie umieć) podeszłam do zakładania warzywniaka.

Z wielką obawą i trzęsącą dłonią wysiewałam warzywka, pod czujnym okiem teścia i męża, którzy patrzyli na mnie niekiedy jak na wariatkę, bo takie pojęcie (blade) o tym miałam.

Wyjaśnijmy coś sobie - całe życie spędziłam w bloku. 

Ogródka niet.

Babci na wsi - niet. 

Co prawda babcie miały działki i pola, ale albo byłam w szkole albo moczyłam akuratnie tyłek w Brennicy i wczasowałam się u wujostwa (którzy też ogródka niet).

Jedyne moje doświadczenie stanowiło obrywanie porzeczek, bo to akurat nie chciało mnie nigdy minąć.

Całą zeszłą zimę studiowałam więc książki i internet, żeby nie wyjść na ogrodowego debila.

A i tak wyszłam.

Bo żeby się czegoś nauczyć to ja muszę zobaczyć na własne oczy i najlepiej jeszcze pomacać.

Zobaczyłam więc i pomacałam zarówno.

I wsiąkłam.

Nie wiem czy bardziej w ramach chwalenia, czy ku pamięci mojej przedstawiam listę tego, co u mnie rosło tudzież rośnie wciąż:

• cebula, 
• pomidory,
• selery,
• pory,
• cukinia,
• kapusta,
• sałata,
• kalarepa,
• kalafior,
• czosnek,
• cebulka czosnkowa,
• fasolka szparagowa,
• groszek cukrowy,
• pietruszka,
• marchewka,
• buraki,
• ogórki
• i zioła rozliczne 

Wszystko bez sztucznych nawozów, ziemia jeno jesienią z obornikiem przekopana została.

Czyli nieźle jak na pierwszy raz, tak?

Jedyne, co mi nie wyszło, to kalafior.

Cała reszta udała się wyśmienicie!

Pomidorów mamy aż nadto, choć kiedy je wysadzałam to wszyscy mówili, że się nie udadzą i że się pospieszyłam. 

Oczywiście, że się pospieszyłam, bo nie miałam pojęcia o tym, że przed Zimną Zośką się ich nie sadzi, niemniej jednak Zośka okazała się dla mej głupoty łaskawa i ominęła mój ogródek ;) 

Całym warzywnym plonem wciąż się dzielę z mamą i siostrą, bo dla nas jest tego wszystkiego za dużo. Zrobiłam przetwory, część zamroziłam, a resztę przejadamy na bieżąco.

Rozbestwiłam się do tego stopnia, że poszerzyłam mój warzywnik o kolejne dwa metry i kilka dni temu posadziłam truskawki. Do tego wymyśliłam sobie dookoła niski drewniany płotek, a kolega M wyspawuje mi właśnie teraz pergolę, która będzie stanowić wejście do warzywnika, a na przyszły rok zapewne obrośnie winogronem. Już się doczekać nie mogę! 

Mówią, że wszystko piękne bo ziemia wypoczęta.

Acz ja chcę wierzyć, że mam dar i to dlatego tak ;)

Więc bardzo proszę nie sprowadzać mnie na ziemię, bo sobie siedzę na mojej ogrodowej chmurce i mi tak dobrze, nawet jeśli racja nie leży po mojej stronie :)

Jestem kozak!

Ha!