O TYM, ŻE NIE WOLNO SIĘ CHWALIĆ I JAK PRZESTRASZYŁAM PANIĄ FARMACEUTKĘ :)

No więc chciałam się Wam wczoraj pochwalić, ale mnie skarało....
Przez pół dnia chodziłam i odkładałam zrobienia fotek moim kwiatuszkom, które przebijają się spod ziemi, poczuwszy wiosnę!
I tak odkładałam to i odkładałam, aż w końcu machnęłam ręką i rzekłam: aaaaa jutro to zrobię!
I co?
I nadejszło jutro, otwieram rano ślepia i myślę, co tak jasno?
Patrzę, a tu balkon cały biały, podchodzę bliżej, patrzę, a tam śniegu, że ho ho :/
No i zasypało mi cwietuszki!

Ale mówię Wam, że to ostatnie podrygi, że nawet Gutkowi ta zima obrzydła i nie chce iść ze mną na sanki.
(ja też nie chcę więc ufff.... zapytałam go, żeby nie było;)

Teraz tak.
Przedwczoraj kupowałam preparat na robaki, co mi Dziadka żrą. Niby na opakowaniu jest napisane, że wystarczy pomalować tym czymś drewno, ale skoro dziewczyny kazały mi powstrzykiwać w dziurki dla pewności, to podjechałam jeszcze do apteki po igły i strzykawki.
Ja: dzień dobry, poproszę strzykawkę, o jakąś taką (pokazuję palcami o jaką mi długość mniej więcej chodzi) i igły do tego.
Pani Aptekarka podchodzi do szuflad i pokazuje mi z daleka strzykawkę jakąś taką malusią.
Ja: nie, ta za mała
Pani A: a do czego to pani potrzebuje???
Ja [nie zastanwiajając się ani chwili]: do trucizny
Pani A robi wytrzeszcz, więc postanowiłam się wytłumaczyć
Ja: muszę wstrzyknąć truciznę [Jeszcze większy wytrzeszcz].....yyyyy zegarowi [wytrzeszcz nadal] wie pani, bo go robaki jedzą.
Pani A już o nic nie zapytała. Podała strzykawkę na 10cm i uciekła.

Że niby co? Mam nierówno pod kopułą?

OSTRZYKIWANIE :)