O SNACH I O WYCIECZCE DO ZOO

Powiem Wam, że ostatnio mam bardzo intensywne sny. Znaczy, śni mi się strasznie dużo rzeczy jednej nocy. 

Dzisiaj na przykład śniło mi (między innymi), że wczoraj napisałam 3 posty :)

Ale to był tak realistyczny sen, że gdy rano się obudziłam, to byłam pewna, że znajdę coś w roboczych.... a tu lipa :-/

Z kolei kiedyś mi się śniło, że mi się śniło.... tak, tak, śniłam, że śnię :)

No więc śniło mi się, że mi się śniło, że chce mi się sikać.

I się obudziłam, w tym śnie, i poszłam się wysikać. I strasznie długo to trwało, i kiedy skończyłam, to i tak dalej mi się chciało.

Dopiero kiedy obudziłam się naprawdę to poczułam jak bardzo mi się chce :)

Tylko z początku nie mogłam zajarzyć dlaczego, skoro przed chwilą wstałam i sikałam.

Nieźle zamotane, nie? :)

Mam taką obsesję na punkcie snów o sikaniu.

Bo kiedy miałam może z 5-6 lat, to śniło mi się, że szłam do babci i u niej poszłam skorzystać z ubikacji.

A kiedy się obudziłam, to się okazało, że zmoczyłam łóżko.

Nie no, luz, nikt na mnie nie krzyczał, ale tak mi się to wryło w pamięć, bo to była niejako plama na moim honorze, tak?

I teraz zawsze, kiedy mam sen o sikaniu, to się zrywam rano i sprawdzam łóżko.

Jednak dorosłe zwieracze lepiej trzymają :)

No. 

A wczoraj ni z gruszki ni z pietruszki pojechaliśmy do Krakowa.

Do zoo konkretnie.

Więc wnioski są takie, że:

- Gutkowi większość zwierząt śmierdzi.

- świnki wietnamki są super

- mamy mu kupić kucyka szetlandzkiego

- papugi się strasznie drą

- najfajniejsza ze wszystkiego i tak okazała się dmuchana zjeżdżalnia ;)

Ja natomiast poczułam po raz kolejny silny związek z surykatkami.

Nie umiem nawet tego wyjaśnić, ale czuję, że jesteśmy z jednej gliny ;)

Szczególnie z tą jedną (trzecią od dołu / trzecią od góry / środkową;)

Mówię Wam.

Patrzyłyśmy sobie w oczy dobrych kilka chwil i jestem pewna, że czułyśmy to samo. 

Ona i ja. Ja i ona. Jedna glina na stówę.

Nawet dziwię się, że na blogu jestem mysą, a nie surykatką.

Poza tym, jeśli już przy zoo jesteśmy, to chyba jestem na nie. Znaczy na pewno jestem na nie. 

Niby fajnie dziecku pokazać w realu, ale jednak zwierząt mi żal, tak?

I wolałabym, żeby sobie hasały u siebie, a nie siedziały w za ciasnych klatkach.

Senkju.

Poza tym, byliśmy na obiedzie - uwaga dziewczyny - w tej samej knajpce co na naszym spotkaniu. 

W zasadzie to poszliśmy do Chaczapuri, ale nie bardzo miał się kto nami tam zająć, bo najpierw nie mogliśmy się doczekać na karty menu, a potem nie było komu złożyć zamówienia. 

A kiedy zobaczyłam przez okno ich kuchnię to stwierdziłam, że chyba więcej tam jeść nie będę.

W związku z czym podreptaliśmy na Mikołajską i powiem Wam, że super.

Lilijka, zamówiłam sobie Twój makaron i dostałam 2 razy większą porcję od Twoje! Nie mogłam skończyć! :)

M sobie tagine walnął i też był super. 

Ale zupa krem z czosnku i tymianku... po prostu niebo w gębie.... łoooo!

Wycieczka nam się bardzo udała... gdybym tak jeszcze okularów słonecznych w jednym sklepie nie zostawiła to byłoby super ;)

No, a dzisiaj powrót do rzeczywistości. Czyli chwytam za szpachlę, i farbę i zabieram się za nakastlik (wszyscy już wiedzą co to? :)