O SMS-ach, BRAKU ROMANTYZMU I JESZCZE HO, HO :)

A dzień dobry Państwu. Jak Wam mija czwartek?

Środa?

Co dzisiaj?

Krokodylka mówi, że środa… Kurka wodna, byłam pewna, że czwartek.

Więc mili moi, rocznica była, była, ale się zbyła ;)

W ogóle romantyczni nie jesteśmy. Ale serio. 

I nie, że nam to z wiekiem przychodzi, tylko to chyba raczej kwestia usposobienia.

Nic nie poradzę na to, że dopatruję się wyrazów uczuć w codzienności, a nie przy okazji jakieś okazji ;)

Takam żmija.

No i w tę rocznicę była akcja „bukiet”.

Bowiem.

M wraca z pracy, dzwoni i pyta czy coś kupić po drodze… bla, bla.

Więc mu mówię, że nie trzeba, zakupy już zrobiłam.

A potem myślę sobie tak: On pewnie polezie do kwiaciarni. A po co mi kwiatki, pięć dych wyda, jak dobrze pójdzie tydzień postoją i padną… a tu by mi się nowe micele do demakijażu przydały ;)

Albo niech chociaż się wstrzyma, storczyki ze dwa za tą kase kupię już do nowego domu.

Przerąbane, co? Strasznie praktyczna jestem… zero romantyzmu. Ale jak się chałupę buduje, to trza o bajkach zapomnieć, żyć w realu i skrupulatnie kasę liczyć, tak?

(tiaaa;)

No i piszę smsa w stylu: „tylko się nie wygłupiaj z cwietami… szkoda kasy ;) w przyszłym tygodniu w biedronce mają być stroczyki”

Nic nie odpisał.

Jakiś czas później puka mąż do drzwi, ja otwieram, on wchodzi i wręcza mi bukiet kwiatów (piękny, ale prawda…), no i tak od słowa do słowa… i wyszło…

M: mysa, bo za późno napisałaś smsa. Ja już wczoraj ci te kwiatki kupiłem, żeby nie zapomnieć. Znaczy to było tak. We wrześniu gdzieś tam coś mówiłaś o rocznicy i ustawiłem sobie wtedy przypominacz w telefonie, tylko na dzień wcześniej, żeby zdążyć ze wszystkim. Ale jak zadzwonił mi ten dzwonek to zapomniałem, że ja to specjalnie z wyprzedzeniem go nastawiłem i poleciałem do kwiaciarni. I dopiero jak babka kończyła pakować, to zajarzyłem, że to nie ten dzień. No i co miałem zrobić jak gotowe już było? Wziąłem i zaniosłem do piwnicy. I tam stały. I po to mi ta woda była potrzebna.”

Tak mili państwo, bo ja dzień wcześniej zastanawiałam się, co on tak ochoczo poszedł do piwnicy puste słoiki wynieść, tydzień stały w przedpokoju i nie denerwowały go, a tu nagle taki zryw.

I przyuważyłam, że w jednym słoju wodę ma, więc pytam:

Ja: a po co ci ta woda? – patrzcie, jakam ciekawska

M: na działce mi będzie potrzebna – odpowiada pośpiesznie mąż

Ja: aha, ok.

I czujecie, że się nie kapnęłam? Na działce od roku mamy wodę, ale ja i tak nie zatrybiłam :)

Spoko.

To tyle o naszym reumatyzmie

Traumatyzmie

Romantyzmie no.

*

Piszę wczoraj (bardzo romantycznego znowu, wiem;) sms-a do męża:

Jak będziesz mógł to wstąp do […] i kup: 1kg jabłek, 4 pomidory, natkę pietruszki, masło polskie, śmietanę 18% dużą, 8 skrzydełek, 25 dkg boczku wędzonego (w plastrach), 25dkg sera żółtego w kawałku :*:*

I chciałam go wysłać z jednej z dostępnych bramek w necie (bo ja nienawidzę pisać smsów z telefonu).

I wiecie, że mi nie wysłało?

Napisało mi, UWAGA, cytuję:

Treść wiadomości zawiera niedozwolone słowa

I teraz nie wiem. Może masło Lurpark trza było podać? albo ser wziąć w plastrach, a boczek w kawałku?

Sama nie wiem…

*

Jeden z nielicznych seriali jakie obecnie oglądam (od przypadku do przypadku) jest Rodzinka.pl

Jest to również jedna z niewielu emisji telewizyjnych, które Gutka potrafią zaciekawić… on nawet szczególnym fanem bajek nie jest. Zazwyczaj nie ma na nie czasu…

No i oglądam z dzieckiem odcinek, w którym Ludwik(ojciec) gra z najstarszym synem w scrabble i nagle podchodzi do nich najmłodszy członek rodziny i pyta: „tato, jak się pisze ho, ho?”

I tam dalej scena się toczy… nieważne…

Kilka dni później Gutek budzi się rano i pyta mnie: mamo, jak się pisie ho, ho?

Ja parskam śmiechem i mówię, że: przez samo ha.

Bardzo mu się to spodobało i pyta wczoraj moją siostrę:

G: ciociu, jak sie pisie ho ho?

Siostra: hoho?- pyta i oczy robi jak pięć złotych, bo czujecie dostać takie pytanie od trzylatka?

G: przez siamo haha, wieś?

Siostra: no… teraz już wiem