WIEŚ NIE TAŃCZY, ALE ZA TO ŚPIEWA

Choć strasznie fałszuje.

Nie czarujmy się, wieś nie potrafi śpiewać wcale, ale jak zawodził pan Jerzy, może to robić każdy, przecież wcale nie o to chodzi jak co komu wychodzi.

Czasami i wieś musi, inaczej się udusi,

Ooo :)

Za to wystroić się tak jak wieś potrafi to mało kto umie.

A wszystko przez M.

Bo jak wyjeżdżaliśmy (do teściów) w czwartkowe popołudnie, to byłam lekko rozkojarzona i zdołowana i nie myślałam wcale, a wcale.

I stojąc w mym niezawodnym (i nudnym - wiem) mundurku: rurki, top, marynarka i balerinki… i szal srebrem połyskujący…. i widząc, że M się opatula jakby co najmniej środek zimy był, zdążyłam zdębieć, a następnie chwycić jedynie kurtkę mą a la narciarę i wrzuciłam do auta. I tyle. Nic więcej.

A jak jechaliśmy w piątek rano do Krakowa, to było takie sakramenckie zimno, że zrobiłam mix z tego co miałam.

I tak oto zaświeciłam ciemnymi skarpetkami do kremowych baletek. Koronkowym topem do sportowej kurtki i tym szalem połyskującym srebrem of kors.

Jak choinka u cioci kloci pojechałam załatwiać ważne sprawy.

Ale, ale.

W aucie odkryłam swoją starą płytę ze składanką ulubionych piosenek z czasów studenckich.

Alem się owyła. Naprawdę. Dave Matthews Band, Hootie & The Blowfish, Cohen, Pearl Jam, Jose Gonzalez, REM, Skin, Seal i sama już nie pamiętam co… (łapka do góry, kto co zna z tej listy;)

I w bojowym nastroju dojechałam.

I załatwiłam wszystko.

Liśmy.

Załatwiliśmy wszystko.

W zasadzie w Ikei mogliby mnie zatrudnić. Serio. Potrafię wskazać drogę, pomóc znaleźć towar, w magazynie to już w ogóle prima sort.

Nie mówiąc o tym, że jak wchodzę do sklepu to mam motylki w brzuchu. Mogłabym wykupić wszystko.

A nie, nie wszystko.

Jedna meblościanka mi podpadła. Z powodu:

A)     Bycia meblościanką

B)     Czarnego koloru

C)      Błyszczącej politury

Ok-rop-na. I najbardziej niepraktyczna w użyciu. Nie dość, że kurz, to jeszcze poodbijane palce. Normalnie gratis powinni dodawać do niej takiego ludka ze ściereczką, któryby po każdym macnięciu jej (tej meblościanki) wycierał i polerował powierzchnię.

Ale reszta ok. Tylko trza by mieć wór pieniądzów.

Poza tym co?

Przejechałam się autobusem mpk. Bo ja na ten zabieg miałam jechać. A M potrzebował auta więc poszłam na przystanek. A jak autobus podjechał i zobaczyłam znajomego kierowcę, to miałam ochotę mu się rzucić na szyję. Już wiem dlaczego są oddzieleni szybką od pasażerów ;) I jechałam tym 173 z wielkim bananem na twarzy. Ale studenci jacyś strasznie młodzi teraz. Czy mi się wydaje?

Zawsze myślałam, ze jak ktoś studiuje to już jest bardzo dorosły.

Z żołnierzami też tak miałam. Jacy oni dorośli byli kiedy byłam dzieckiem.

A teraz?

No cóż.

A potem tez zabieg miałam. Ale to było przed 19-tą i już byłam taka zmęczona i podrajcowana tym autobusem, żem się już prawie wcale nie denerwowała. Wycięli i pozszywali. Teraz trochę boli, ale da się znieść. Wycinanka poszła się badać i głównie tym się stresuję.

No ale dobra.

Mili Państwo, jako, że teściowa patrzy to kończę. A niedługo jedziemy oglądać malusiego bratanka.

To papusie.