I PO ŁIKENDZIE

Ale jaja.

Nie kupiłam sukienki.

Nie spodziewałam się tego.

To, że nic mi się nie widziało u mnie na wsi to norma, ale obeszłam całą Galerię Krakowską i nawet yoshe zawiodło.

I teraz już nie wiem….

Czy w bluzce dżinsowej można  na weselu występować ? I w berecie takim cieniutkim i szaliczku?  Bo to akurat nabyłam. I  lokówkę nową, bo stara stała się ofiarą Gutka… to nie wiem czy się kablem owinąć i wtyczkę jakoś zmyślnie upiąć czy jak….

Ale wiecie co? W peek & cloppenburg widziałam jedną taką sukienkę...ale to taką, że echhhh. Normalnie cudo. Ale zaczęły trapić mnie dwie wątpliwości

- Że wszyscy weselni  goście  będą patrzeć na mnie, a nie na pannę młodą i ona mi później tego nie wybaczy (znaczy nie, że ja jakaś cudna jestem, ale sukienka była naprawdę wspaniała)

- Że przez cały sierpień nie będziemy mieli za co kupić chleba

No, ale jakoś tak się odczepić od niej nie mogłam. W końcu M kazał mi ją przymierzyć.  I po trosze z żalem,  a po trosze z ulgą odwiesiłam z powrotem  na wieszak, bo okazała się za długa, a o skróceniu nie mogło być mowy, bo żadna krawcowa u mnie by jej tak nie obrąbiła. Mogłabym se ją na przykład przydreptywać i dopiero byłaby przednia impreza, jakbym zęby na schodach kościelnych wybiła. Albo na przykład mogłabym się w tańcu zaplątać i wyrżnąć orła przed orkiestrą czyniąc rozliczne szkody dokoła, albo nie daj Boże, ktoś mógłby  mi na niej stanąć i wtedy byłabym skłonna  wszcząć potężną awanturę i może do rękoczynów by doszło…. sami widzicie – nie mogłam jej kupić ;)

Poza tym co? Widzieliśmy Orient Express w Krakowie, także zanim umrę muszę się nim jeszcze przejechać, taki mam przynajmniej plan.  I nawet Agatha Christie i detektyw Poirot  mnie od tego pomysłu nie odwiedzie.

Dobra, seksmisja leci, nie mogę się skupić … :)

Śpijcie dobrze.