Z ONETU: MYSA I JEJ ŻENUA

Próbując przełamać niechęć naszego syna do dziecięcych twarzy pomalowanych kolorowo w kotka, motylka czy innego tygryska, mąż był popełnił zakup w postaci kolorowych flamastro – farbek*.

Pierwsza próba przełamania Gutkowych obaw spełzła - że tak powiem - na niczym, gdyż namalowane na swej twarzy niebieskim flamastro– farbkiem wąsy uznał, mówiąc grzecznie, za okropne i przez następny tydzień bał się spojrzeć w lustro.

Jednakowoż.

Wraz z małżonkiem mym z racji charakterów do poddających się zbyt wcześnie ludzi nie należymy więc strach dziecięcy przełamywać wciąż i nadal chcieliśmy. Próby nasze były liczne i weszły do repertuaru rozrywek na stałe. Polegały one mianowicie na malowaniu flamastro - farbkami swoich własnych twarzy, rąk i innych nie osłoniętych ubraniem części ciała.  

Tak też uczyniłam wczorajszego przedpołudnia, bo dlaczego nie?

Świetnie bawiąc się z dzieckiem, malując różne dziwactwa na własnym obliczu, poddając się całkowicie abstrakcjom Gutka na prawej mej ręce, słyszę nagle dzwonek do drzwi.

Upsssss.

Struchlałam zmieszana.

Gutek z okrzykiem na ustach: tatuś  wlócił z placi, pobiegł do przedpokoju.

Normalnie udawałabym, że mnie nie ma, ale zachowanie ciszy przez Gutka graniczy z cudem.

-przesyłka, proszę otworzyć – usłyszałam więc zza drzwi.

Popatrzyłam przez judasz i zobaczyłam pana, lat około 30, z aparycji bardzo miłego memu oku.

Jeszcze bardziej więc struchlałam.

Tymczasem Gutek dał głośno i dźwięcznie do zrozumienia, że obecni realnie jesteśmy, także z udawania "nikogo nie ma w domu" nici.

Zebrałam się więc w sobie i rzekłam, bo cóż było czynić?

- dobra, otwieram, tylko niech się pan nie przestraszy!

Otworzyłam. Ja, słońce na czole, biedronka na lewym a kwiat na prawym policzku, wąsik a la Zorro i brwi na Breżniewa. 

Powiadam wam,  nie wiem czyj widok komu sprawił większą frajdę. Mój jemu, czy odwrotnie;)  Ta mieszanka uczuć na twarzy kuriera, począwszy od totalnego zaskoczenia po niezły ubaw - wyborna, doprawdy.

- przesyłka dla pani mysy– ledwo wybąkał, dławiąc śmiech

- gdzie mam podpisać?– odbąknęłam, kryjąc zażenowanie

Po czym wyciągnęłam prawą moją abstrakcję na światło dzienne i machnęłam parafkę.

- dziękuję– rzekłam, próbując wytrzymać spojrzenie miłego pana.

- ładny makijaż– pan odparł

- a tak, starałam się– rzekłam

Po czym zamknęłam drzwi za panem. Podeszłam do lustra i zaklęłam na własny widok.

Senkju.

*Flamastro – farbki; wyglądają jak grube flamastry, przez koreańskiego producenta nazwane farbkami.