Z ONETU: O PRZEMOCY W RODZINIE

W dniu wczorajszym niespodziewanie stałam się ofiarą przemocy w rodzinie.

Co gorsza, ofiarą ku wielkiej uciesze sprawcy. 

Nad wyraz gwałtownie otworzone drzwi od szafy zrobiły mi coś w rodzaju sznyta od prawej skroni po kość policzkową. Po czym na skutek uderzenia głowa odskoczyła mi i lewa jej strona walnęła solidnie o futrynę. Próbując złapać równowagę i wyjść z chwilowego zamroczenia doniósł mnie śmiech sprawcy, który z zachwytu nad kołyszącą się i jęczącą matką dostał czkawki, po czym zbiegł z miejsca wypadku i jak gdyby nigdy nic bawił się dalej klockami.

Dzisiaj ciężko mi mrugać prawym okiem, choć wyraźnego śladu nie ma. Została lekko wyczuwalna śliwka z lewej strony głowy. 

Sprawca niedawno skończył 13 miesięcy więc chyba kary uniknie.

M. natomiast stosuje na mnie przemoc psychiczną. Znowu pokłóciliśmy się o to, kto ma pierwszy umrzeć (Fuck?!) Wczoraj zafundował mi tekścik: To ja ci wybuduje ten dom i będę się zbierał.

Grrrrrr zabiję go jak umrze!

Ja bardzo dziękuję, ale ja tam sama mieszkać nie będę. Las jest blisko! A ja się boję wszystkiego co nie chodzi na dwóch łapach (na dwóch łapach też się czasem boję). Jeszcze jakiś dzik przybiegnie, albo sarenka lub nie daj Boże zając przykica! No i co ja niby wtedy zrobię?

Będę musiała chyba sobie jakiegoś myśliwego poszukać ;)