ALKOHOL SIĘ LEJE, CZYLI ABSTYNENCI NIE CZYTAJĄ.

Niby powinnam była się spodziewać tego co mnie spotka.
Tak z grubsza chociaż.
Przecież umawiałyśmy się na Lemon Cini czy inne piwo... ale że impreza nam się aż tak rozkręci, to nie przypuszczałam :)

Zaczęło się oczywiście niewinnie bardzo.
Wiadomo.
Centrum miasta.
Mąż przy boku.
Dzieci kicają przy nodze.
Trzeba fason trzymać.
No to trzymałyśmy.
Początkowo tylko z Lilą i jej drużyną

Co ja Wam tu będę. Z Lilą, pomimo, że znamy się niedługo, to jakbyśmy się znały wieki. Dla nikogo to już chyba nie jest tajemnicą. 

Poszwędaliśmy się, pojedliśmy, pozwiedzaliśmy, a czekając na resztę umówionych dziewczyn zwiedziliśmy skansen

Jak widać wszyscy grzeczni. 

Nikt nie marudzi (za bardzo;). 

Spacer po skansenie nie dość, że przyjemny, to jeszcze pouczający dla dziatwy.

A kiedy już wszystkim nogi do dupecek wchodziły, postanowiliśmy pojechać do miejsca docelowego, czyli do Lili.

Ale spoko, to jeszcze pikuś.

Kawa, ciasteczko. Stokrotka.

I tutaj muszę się zatrzymać na dłużej. 

Bo czy Wy wiecie, że ta dziewczyna pokonała wieeeelki kawał drogi tylko po to, żeby z nami kawy się napić? (sypaną bez mleka i cukru jak mój M - brrrr)

My tam gadu, gadu, a tu nagle dziewczyna się zrywa, że musi wracać. 

Więc my kopara w dół, bo jakże to tak? Jechać pińcet czy ileś kilometrów i tylko kawa?

No ale co. Wytłumaczenie miała dobre więc ją puściłyśmy... ale to już ostatni raz.

Następnym razem Stokrotko musisz z nami zalać robaka, a potem cierpieć katusze. Sznurami do krzesła przywiążemy :) 

A kiedy odprowadzałyśmy Stokrotkę do auta i żegnałyśmy, kątem oka dostrzegłyśmy nadjeżdżających Juli z Tygrysem
No i byliśmy w komplecie :)

Delikatnie sącząc lemon cini  poszłyśmy - my kobiety - do kuchni grilla przygotować, a chłopy zostali wysłani do sklepu po chleb.
Panowie postanowili prócz chleba kupić jeszcze jakieś procenty dla siebie, przecież nie będą pić babskich drinków, a przy okazji przed sklepem zintegrowali się z miejscowymi menelami, obalając po piweczku.

A potem zrobiło się ciemno, dzieci poszły spać, no i się zaczęło.

Kiedy miałyśmy już nieźle w czubie, postanowiłyśmy z Juli skorzystać z Lilijkowej trampoliny rozłożonej w ogrodzie, ale że byłyśmy pojedzone (i opite;) to skakanie było strasznie utrudnione.

Niemniej jednak jak się rozhulałyśmy to na dobre. Tak podbiłam Juli, że ta z rozmachem wpadła na ogrodzenie i chciała przejść do sąsiada na drugą stronę, bo może tam dadzą jej spokój. Więc szybko pognałam po coś do jedzenia, bo wiadomo, że tak najłatwiej ją zwabić, a że pod ręką było li tylko zamarynowane surowe mięso do grilla, to wiele nie myśląc sięgnęłam po miskę z zawartością i poszłam ściągać dziewczynę z płotu. Nie napracowałam się, bo wiadomo, że zapach zrobił swoje. Juli grzecznie zeszła  na ziemię i zaczęliśmy się zbierać do spania.

Aha, w tak zwanym międzyczasie M poszedł sprawdzić czy Gutek śpi i już nie wrócił.

Lili mąż też gdzieś się po angielsku wsysnął. Zostałyśmy my, nasze nogi i Tygrys.

Dobrze, że było to zdjęcie, bo żadna z nas nie pamiętała, że Tygrys cykał nam taką fotę :)

To mięso, którym zwabiałam Juli, pamiętam, że wzięłam do domu i chciałam nawet na dole w kuchni zostawić, ale przestraszyło mnie czyjeś chrapanie i zabijcie mnie, nie wiem co ja z tym zrobiłam (zjadłam zapewne;)

Nie było jednak z nami tak źle. Podzieliłyśmy się z Li wieczorną toaletą, ja zmyłam makijaż a Lili zęby umyła. Tylko Julitka poleciała sobie pstrykać sweet focie ze wszystkimi domownikami (a było ich sporo, bo oprócz nas, jakieś ciotki i wujki). Więc na fejsie można podziwiać zdjęcia Juli  ze śpiącą panią-mamą i panem-tatą, dziećmi, nami....no ze wszystkimi. 

Nikomu nie odpuściła.

Nawet Leonowi (psu)

Rano obudziłam się przytulona do zielonej miedniczki, którą (wyjątkowo trzeźwo myśląc) zgarnęłam po drodze do łóżka. 

Pomijam fakt, że Tygrysy potrafią spać, kiedy ludzie skaczą im nad głowami, dzieci jedzą chrupki i w ogóle życie toczy się w najlepsze. Ci jak gdyby nigdy nic posapują regularnie :)

Reszta przedpołudnia wyglądała tak:

I ogólnie kocyk i pozycja horyzontalna. Nawet pies był jak struty, spał i chrapał, a nic wcześniej nie pił. 

Życie ożywił pyszny rosół ugotowany przez panią-mamę (mamę Lili), a i każda upływająca godzina zbliżała nas do pożegnania. 

Resztę wspomnień można znaleźć u dziewczyn.
Upłynęło już tyle czasu od tego zlotu, że każdy z nas zdołał ochłonąć.... ja jak zwykle w tyle z postami :)

Dziewczyny, raz jeszcze dzięki za tamten weekend, liczę, że niedługo znowu się zobaczymy, tym razem w większym gronie :)

* tekst pisany kursywą to wymysł Tygrysa. Kiedy rano próbowaliśmy wszyscy odtworzyć co się działo poprzedniego wieczoru, Tygrys na poczekaniu wymyślił historię z trampoliną, mięsem i sweet fociami :)
Trzeba przyznać, że chłopak powinien w jakimś kabarecie występować, bo takiego daru wymyślania na poczekaniu śmiesznych opowieści, to ze świeczką szukać :)