Z ONETU: W MIARĘ OK, TYLKO POTRZEBUJĘ KAWY

No nie powiem, ale to, co widzę za oknem nastraja mnie bardzo na tak. No może niedokładnie w tej chwili, bo karczek na ruszt wrzuciłam i powieki zaczynają się zwierać z jakąś zastraszającą mocą. Chyba się ulokuję koło Gutka i  zapodam sobie króciutkie kimonko. Jest tak cicho, trza by skorzystać. Bo zaraz wstanie ten mały rozczochraniec i zacznie trajkotać. A trajkocze non stop.

M: myska, powiedz mi w kogo on się wdał?

No co mu powiem, jak nie wiem.

Ziew

Mówiłam już wam, że te drzwi, co je tak długo wybierałam, to wcale nie są fajne? A były. W sklepie. Owinięte w folię podobały mi się. Ale im dłużej na nie patrzę wstawione tym bardziej nie mogę na nie patrzeć…

Czy to zdanie ma sens?

Rozumiecie o co chodzi, prawda?

No

I lampę na schody znalazłam.

Trzeba mi 20 tysięcy.

M: myska, puknij się w czółko. Za to kuchnię można zrobić.

No to się puknęłam.

Ale mam to oko, nie? No zawsze wypatrzę najdroższe przedmioty :)

Lecę spać.